معرفی کتاب آوای مقدس حنا

آوای مقدس حنا

خندید و موهایش را که باد روی صورتش آورده بود، کنار زد. بعد گفت به‌نظرت بی‌رحمانه‌ترین اتفاق زندگی، چی می‌تونه باشه؟ نگاهم را به جایی بردم که مرده‌ها می‌سوختند. کمی آن‌طرف‌تر، خاکستر مرده‌ی دیگری را در رود می‌ریختند. زیر لب، نجواکنان چیزی می‌گفتند و برمی‌گشتند.
هوا کم‌کم داشت تاریک می‌شد. ابرهای سیاه بالای سرمان بالاخره شروع به باریدن کردند. چیزی مثل باران‌های موسمی به‌یک‌باره چنان شدت گرفت که فوراً بلند شدیم تا اینکه سقفی پیدا کردیم. از همان‌جا زیر سقف می‌دیدم که جنازه‌ی تازه‌ای را برای سوزاندن آورده‌اند. سرِ جنازه باید بیرون می‌ماند و بقیه‌ی بدن با پارچه‌ی سفیدی پوشانده می‌شد.
در آن بین، چند جنازه‌ هم‌زمان در آتش می‌سوخت. یک ردیف کامل، تا آن انتها، جنازه بود و آدم‌ها دُورشان ایستاده بودند و نگاه می‌کردند. بوی سوختن گوشت و استخوان ‌پیچیده بود. دوباره صدای زنگوله‌های معابد بلند شد. دود همه‌ی فضا را پر کرده بود. کسی شیون و زاری نمی‌کرد و باران هم مانع سوزاندن مردگان نمی‌شد.