کتاب بازیچه

استارنونه بیش از بیست اثر در کارنامه ی حرفه ای خود دارد که از آن میان چهار رمان از وی به انگلیسی ترجمه شده است. استارنونه در آثارش با نگاهی روانکاوانه به روابط انسانی، به چندوجهی بودن روان آدمی و نیز سرگشتگی انسان در جامعه ی مدرن می پردازد.«ایستاده در معرض بادی که از شهر می وزید و بارانی که تهدید به سقوطم می کرد، حقیقت لحظه به لحظه بر من آشکار می شد. تن من همواره خالی بوده است، از همان نوجوانی، از همان کودکی، از لحظه ی تولد… پرتگاه آن سوی نرده ها نبود، پرتگاه سقوط و سراشیبی در درونم بود، همان چیزی که تاب تحملش را نداشتم. این گلویم بود که باید سطل را در آن به پایین می فرستادم تا آن منیت مهیج درونم را بیرون کشیده و وجودم را از هیچ تهی سازم».
(پاره ای از کتاب)

هر چیزی، جوانی، شهرت، مناسبات و حتی خود زندگی درباره ی کتاب می تواند ناگهان متوقف شده و در یک لحظه سقوط کند. این اگزیستانسیال و اضطراب وجودی، توده ی ابرمانند و خیالی است که رمان «بازیچه» به طور پارادوکسی بر آن تکیه دارد: خالی شدن دست از ورق های بازی زندگی.
(جومپا لاهیری)