کتاب منظومه ی دریانورد کهن

شهرت کلریج را به سه دسته از اشعار او می دانند. دسته ی اول شامل اشعاری است که بر محوری جادویی قرار دارند و در دنیای خیال می درخشند. نمونه ی بارز این دسته شعر کوبلاخان است. دسته ی دوم شعر سپید است که شبنم در نیمه شب نمونه ای از آن است. دسته ی سوم اشعاری هستند که شمه ای از ادبیات قرون وسطا را بازتاب می دهند، برای نمونه شعر منظومه ی دریانورد پیر را می توان نام برد.
شعر منظومه ی دریانورد پیر در سالهای ۹۸-۱۷۹۷ در قالب ترانه (ballad) سروده شده است. کلریج با سرودن این شعر قالب ترانه را پس از مدتها احیا کرد. کلریج در این شعر و به صورت کلی در اشعار خود مکان های دوردست، سفرهای غیرممکن را با زبانی شیوا ممکن جلوه می دهد. او قادر است در آثار خود متضاد ها را در کنار یکدیگر قرار دهد و مخاطب را به باور کردن غیرممکن ها فراخواند.
داستان منظومه ی دریانورد پیر، داستان دریانوردی است که در مراسم عروسی از میان مهمانان، فردی را برای شنیدن داستان تکان دهنده ی زندگی اش فرامی خواند. علارغم بی میلی، مهمان در برابر چشمان جادویی دریانورد تسلیم به شنیدن می شود. دریانورد از سفر دریایی اش با خدمه در دریایی که از تلألوی خورشید می درخشید سخن می گوید. پس از چندی طوفانی در می گیرد که کشتی را این سو و آنسو می کشاند. تا اینکه کشتی به قسمتی می رسد که از یخ و مه پوشیده شده است. یخ روی سطح آب باعث می شود کشتی بدون حرکت بماند. در این میان دریانورد آلباتراس (پرنده ی عظیم دریایی) را می بیند که با حرکت کردنش بر سطح آب باعث می شود که کشتی به راحتی از میان یخ و برف گذر کند. پرنده ی دریایی که نشانه ای از بخت و اقبال خوب بوده است به دنبال کشتی حرکت می کند. در این میان صورت دریانورد غمگین می شود. مهمان از او دلیل غمگین شدنش را می پرسد و دریانورد پیر شهادت می دهد که در آن زمان بدون اینکه بداند چرا و از سر خشم و نفرت تیر در کمان می کند و پرنده ی دریایی را نشانه می رود و او را می کشد.

سَمیوئل تیلور کولریج (به انگلیسی: Samuel Taylor Coleridge) (زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۷۷۲ – درگذشتهٔ ۲۵ جولای ۱۸۳۴) شاعر، منتقد ادبی سبک رمانتیک، و فیلسوف انگلیسی که به همراه دوستش ویلیام وردزورث یکی از بنیان‌گذاران مکتب رمانتیسم در انگلستان بود. کولریج بیشتر با دو اثر منظوم خود، دریانورد کهن و کوبلای خان، و همچنین اثر منثورش بیوگرافی ادبی، شناخته شده‌است. آثار نقدش به‌خصوص در ارتباط با شکسپیر بسیار نافذ بود. همچنین، در معرفی فلسفهٔ آرمان‌گرایی آلمان به فرهنگ انگلیسی کمک کرد و از طریق امرسون تأثیری مهم بر فلسفهٔ ماوراءالطبیعهٔ آمریکا داشته‌است.

ترسانم از تو دریانورد کهن!
ترسانم از دست نحیفت!
پوستی بر استخوانی و آفتاب سوخته،
چون ماسه‌های زبر لب دریا.

ترسانم از تو، از چشم درخشانت،
از دست نحیفت که چنین سوخته.
مترس، مترس، ای مهمان عروسی!
این تن فرو نیفتاد.