معرفی کتاب زنده است یا مرده؟
«مارک تواین» زمانی ادعا کرد: «من یک آمریکایی نیستم، معنای آمریکایی بودنم.» او دلایل خوبی برای گفتن این حرف داشت. در میان تمام نویسندگان ملی، تواین همچنان یکی از برجسته ترین ها به شمار می آید—در واقع می توان گفت تمایز او فقط جنبه ی ادبی ندارد بلکه چیزی بزرگتر از آن است. از «تئودور روزولت» به بعد، رئیسان جمهور آمریکا به شکلی پیوسته از اندیشه ها و نقل قول های «مارک تواین» در سخنرانی های خود استفاده کرده اند.
دیوید آیوز، چنانکه در یادداشت خود آورده، نمایش را برای دنیای امروز زنده کرده است و برای این کار به خود آزادی داده تا شخصیت ها و صحنه های آن را کم و زیاد کند و اثری جاندار و هیجان انگیز و یک دست بسازد؛ نمایشنامه ای بسیار خنده دار که بازگوکننده ی وضعیت ناشایست هنرمندان در جامعه ی امروز است. این نمایشنامه صد و خرده ای سال پیش در وصف موقعیت هنرمند اروپایی نوشته شده، ولی انگار که توصیفی از رفتار امروز ما ایرانی ها با هنرمندان است؛ بی توجهی به آن ها در زمان حیات و به عرش کبریایی بردنشان پس از مرگ.
حمید احیاء در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشگاه نیویورک، تآتر خوانده است. غالب ترجمه هایش که از میانه دهه هفتاد آغاز شده است در حول وحوش هنر تآتر بوده. «شب به خیر مادر» مارشا نورمن، نخستین ترجمه احیاء بود. میانه های دهه هشتاد بعد از وقفه ای او نمایشنامه «ملکه ی زیبایی لی نین» از مارتین مک دونا را ترجمه کرد، در دورانی که هنوز تب مک دونا صحنه های تآتر ایران را نگرفته بود. «مالی سویینی» فری یل، «سفر اسب پنجم» رونالد ریبمن، «پاره سنگ در جیب هایش» مری جونز، «بانوی دریایی» سوزان سانتاگ، «کپنهاگ» مایکل فرین و «مسخره بازی ها» تام استوپارد از دیگر ترجمه های حمید احیاءست.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.